Lieve Hemel!
Wat is het warm vanavond, vind je niet, Fawlty?
Dat is het zeker, Majoor, ja.
Heel warm.
Wilt u er nog een?
Wat? Oh! Nou, waarom niet, ja?
Wat een aardig idee.
Doet me denken alsof iemand met een machinegeweer op een zeehond schiet.
De hitte?
Nee, nee. hoe mijn vrouw lacht.
Oh, ja.
Ah, goedenavond, Mevrouw Peignoir.
Goedenavond.
Dank u voor de kaart. Die was heel nuttig.
Ik moet u feliciteren.
Ik had geen idee hoe charmant Torquay was.
Enchanté. Mag ik u vragen, hebt u iets interessants gevonden?
Een paar dingen die ik mooi vind.
En een ding, oh... dat moest ik hebben.
Formidable. Dat doet me genoegen.
Mag ik u voorstellen Majoor Gowen,
onze oudste bewoner? Mevrouw Peignoir.
- Hoe maakt u het, Majoor? - Hoe maakt u het, mevrouw?
Mevrouw Peignoir is een antiekhandelaar.
Ze is hier een paar dagen
om te snuffelen naar sierlijke relikwieën.
Schrik maar niet, dat is mijn vrouw maar die lacht.
Ik ben bang dat haar finishing school gebombardeerd werd.
Oh, nee toch!
Nee, nee, niet echt. Alleen een idee.
Welnu, wat wilt u drinken?
Hebt u misschien Ricard?
Sorry?
Ricard?
Ik geloof dat die net op is.
- Dan maar een sherry. - Maar natuurlijk.
Zeg me eens, bent u misschien een Française?
Ja, inderdaad.
Lieve Hemel!
Het je plezier, schat?
We, hm... we hebben geen noten in de kom gedaan, nietwaar?
Ik niet. Ik weet niet wat jou betreft.
Nou, dan zal ik het doen, of niet?
Dat zou de eenvoudigste oplossing zijn, schat.
Waar is Manuel?
We hebben hem de avond vrij gegeven, schat. Het is zijn verjaardag.
Ik bedoel maar, hoe oud is hij? Twee-en-een-half?
Pardon, Sybil, er zijn hier geen noten.
Geen noten!
Je zult ze vinden in de keuken.
Oh, ja?
Als je je tenminste weg kunt scheuren van mevrouw Peignoir, dan wel, ja.
Ga door.
In 1918, denk ik.
Hebt u ooit die film gezien, ‘Hoe vermoord ik mijn vrouw’?
‘Hoe vermoord ik mijn vrouw’?
Ja, heel goed. Die heb ik zes keer gezien.
Heel grappig!
Bent u okay, Meneer Fawlty?
Wat? Ja, dank u wel. U ook?
Ja.
Goed, goed. we zijn allemaal okay dan.
Zal de hitte wel zijn.
Ja, en hij wordt ook langer, vind je niet?
Ik geloof niet dat hij zich goed voelt, schat.
Ik denk dat we voor hem moeten zorgen.
- Hallo. - Hallo.
Ik denk dat ik het hier ergens gelaten heb.
Wacht even.
Ah, hier is het.
Zie ik u vanavond?
Hm-hm. Kom op.
Ja! Een enkele voor vanavond, ja?
Meneer Fawlty, mag ik u Richard Turner voorstellen?
- Sorry? - Hij is een vriend van mij.
Oh! jullie kennen elkaar?
Bent u op doorreis?
Alsjeblieft. Tot vanavond.
Oh, we hebben een bibliotheek geopend? Wat leuk.
Ga alstublieft niet weg vanwege mij, meneer Turnip.
- Sorry, meneer Fawlty. - Hoor eens hier, Polly.
- Wij waren alleen afscheid aan het nemen... - Ik bedoel maar, wat soort etablissement
denk je dat dit is, een massage-instituut?
Wij hebben hier een nette respectabele kwaliteits...
Sorry, heb ik iets grappigs gezegd?
Nee, ik keek, hm, alleen maar...
Nee, het is duidelijk dat ik iets heel grappig heb gezegd.
Nee, het komt door de hitte.
Nou ja, als ik het personeel maar amuseer. Dat is mijn enige reden hier.
- Ik zal dit even meenemen... - Nog een ding, Polly.
Ik ben bang dat we van het idee zijn afgestapt van de topless middagthee,
dus als je het niet erg vindt om je te verkleden voordat je naar binnen gaat
waar de mensen misschien proberen te eten.
Dat was ik van plan.
Polly, kan je nog even terugkomen alsjeblieft?
Ik ben op dreef vanavond. Ja, meneer Fawlty?
Ik weet dat dit soort tekeningen
als fatsoenlijk worden beschouwd bij de kunstacademie,
maar wil je ze alsjeblieft niet rond laten slingeren uitgestald bij de receptie?
Ik zal ze opbergen als ik aangekleed ben.
Nee maar!
Hallo, Fawlty Titties.
Ja, ja.
Oh, ben jij het, Audrey. Ja.
Oh, hij is weer bij je vandaan gegaan?
Och, god... och, god.
Wat triest, hmm... ja.
Ah, goedenavond, Majoor. Ik kom zo bij u.
Ik zal vragen of ze je belt.
Hmm... Ja, wel, houd de moed erin. Dag.
Afschuwelijk.
Oh, stop, Alan.
Woef, woef-woef!
Hallo.
We hebben een kamer geboekt.
- Is dat zo? - Ja, een tweepersoons.
- De naam is... - Een ogenblikje, alstublieft.
- Dat is een aardig pak. - Wat?
- Niets. - Ik dacht dat u wat zei.
Nee.
Voelt u zich wel goed?
Ja, dank u. O!
- Zijn we klaar? - Ik denk het wel, ja.
Mag ik uw naam, alstublieft?
Ja, die is Bruce.
- Meneer en mevrouw Bruce. - Inderdaad.
Is het een tweepersoonsbed?
Pardon?
Heeft onze kamer een tweepersoonsbed?
- Een tweepersoonsbed? - Ja.
We hebben maar een tweepersoonsbed, ik bedoel, wilt u dat?
Oh, heel graag inderdaad ja.
Nou, dan moet ik u in nummer 12 stoppen.
- Okay. - Ik bedoel... oh, laat maar.
Is er een briesje?
Nou, is het... is het luchtig?
Nou, er zit lucht in. Ik bedoel, wat...
Oh, ik denk dat er een brief voor me is.
- Wat? - Er is een brief voor mij daar.
- Nee, niet waar. - Ja.
Jean Wilson.
- Jean Wilson, bent u dat? - Hm-hmm.
Wat is er nu weer aan de hand?
Welnu, ik kan u dan geen tweepersoons geven.
- Oh, hoor eens... - Het is tegen de wet.
- Welke wet? - De wet van Engeland.
Niets met mij mee te maken.
- Niets met u mee te maken? - Helemaal niets.
Ik kan u twee enkelen geven, als u dat wilt, maar...
Zullen we ergens anders gaan?
Pardon.
Daar is mijn sleutel.
En nu ga ik de bloemetjes buiten zetten.
Dank u wel.
Nou... misschien zie ik u later vanavond nog?
Ja, mijn vrouw en ik zullen nog op zijn tot heel laat vanavond, dank u.
Ik geloof er niets van!
Pardon. We nemen wel twee enkelen dan
als de politie dat goed vindt?
Twee enkelen, zeker. Nu...
- Naast elkaar. - Naast elkaar...
Oh jeetje, dat is niet mogelijk. Wat jammer.
- Goedenavond. - Goedenavond.
- Een tweepersoons? - We willen graag een tweepersoons.
Twee enkele, lieverd. Niet getrouwd. Nou...
Wat?
Niets, schat. Ik heb het onder controle.
Wel, 17 en 18 zijn vrij. U zou een badkamer moeten delen.
Neeeee. Oh, Audrey heeft gebeld. Ik handel dit wel af.
George is weer bij haar vandaan.
Oh, nee.
Okay, we hebben er een op de begane grond, en een helemaal boven.
Zal ik dit afhandelen, Basil?
Ik heb het onder controle, schat.
Nee, dat is goed. U wilde twee enkele?
Ik zei dat ik het zou afhandelen.
Bezwaar tegen het delen van een badkamer?
Ik was hier eerst.
Het is nou mijn beurt.
Ik heb in de Koreaanse oorlog, gevochten, weet je? Heb vier man gedood.
Hij was bij het keukenkorps, hij vergiftigde ze.
Ja?
Wie is het?
- Het is Manuel. - Wat wil je?
Kan ik nu gaan?
Ik dacht dat je al weg was.
- Qué? - Ik dacht dat je al weg was.
Nee, ik heb het uitgedaan.
Wat?
Het was ongeveer zo hoog.
Nee. Ik zei, ik dacht een creduto...
Het doet er niet toe.
- Qué? - Het doet er niet toe.
Oh, u denkt ik weg.
- Ja. - Nee, nee, ik ga nu.
- Prachtig. - Wat? Is okay?
- Het is okay. - Dank u.
Ja?
Voordat ik ga...
Wat is er?
Is mijn verjaardag.
Ja, dat weet ik!
‘Ik wil u bedanken voor prachtig cadeau.’
Oh, ja. Goed.
‘En voor uw veel vriendelijkheid tegen mij sinds ik hier kom.’
Helemaal niet. Tot genoegen.
‘Sinds hier gekomen uit Spanje, mijn moeder achtergelaten...’
- Naar buiten. - Qué?
Naar buiten. Dank je.
‘Sinds hier gekomen uit Spanje,
mijn vijf broers en vier zusters achtergelaten...’
Geef het aan mij. Dank je.
Mag ik dat hebben, Basil?
- Wat, lieverd? - Ik wil die sleutel.
Ik heb alleen maar de sleutel voor kamer 12, lieverd.
- Dat is hem. - Hoor nou eens even, Sybil...
Basil!
Als je zo groot was als ik...
‘Sinds gekomen...’
- Manuel. - Sí, sí?
Nummer 12, alstublieft.
Basil!
Jean!
Hallo, Poll.
Wat doe jij hier?
Nou, er was geen plaats bij de Bellevue.
Oh, nee. Hallo, Alan.
Dit wordt leuk. Mijn ouders komen morgen.
Wat, hier?
Nou, ik heb je gewaarschuwd.
Ja, we hebben al kennis gemaakt met de beroemde Fawlty.
Ssst. Het is niet de bedoeling dat ik klets.
- Wat een mooi kostuum. - Ik zal je het patroon geven.
Ga je naar de bruiloft van Fiona?
Daar kan ik niet heen, maar wel naar de receptie,
in mijn heel eigen Jean Wilson creatie.
Ik wil dat je die later aanpast.
Okay. Hoe is het met die grandioze stiefvader?
Ik heb hem al in een maand niet gezien. Hij is in Singapore.
Oh, verdomme!
Ik heb vergeten om die batterijen te kopen voor mijn scheerapparaat.
Is er nog ergens iets open, Poll?
Je zou een drogist kunnen vinden.
Ik kan beter gaan kijken.
Komt Richard vanavond?
- We zullen er om ongeveer 10 uur zijn. - Geweldig!
Nogmaals hallo.
We hebben het allemaal georganiseerd met uw vrouw.
Daar weet ik niets van. Is er iets dat u wilt?
Ja. Ik weet dat het een beetje laat is,
maar weet u of er nog een drogist open is?
Pardon?
Weet u of er nog een drogist open is?
Ik neem aan dat u denkt dat dit grappig is, nietwaar?
- Grappig? - Ha. Ha. Ha.
Nee, nee. Ik wil het echt weten.
Nou, ik niet. Voor zover ik weet, zijn alle drogisten dicht.
U zult gewoon moeten wachten tot morgen. Sorry.
Beetje een slag, neem ik aan.
Wat?
Niets. U hoorde me wel.
Is dat alles?
- Wel... - Ja?
- Ik neem niet aan dat u een paar... - Nou, zie hier!
Nou moet u niet te ver gaan!
Ik heb een breekpunt, weet u.
Nou, ik wil alleen maar een paar batterijen.
Ik geloof er niks van.
- Wat? - Batterijen, hé?
Weet u wat? Ik walg van u.
Ik weet waar mensen zoals u mee bezig zijn,
en ik vind het walgelijk!
Bazaar heeft u het over?
Ik wil een paar batterijen voor mijn scheerapparaat. Ik wil mij scheren!
- Oh ja? - Ja!
Ik heb me vandaag niet geschoren. Kijk maar.
Scheerapparaat, hé?
Nou, daar had ik het ook over toen ik zei dat het walgelijk was.
Het is, natuurlijk, walgelijk dat u zich niet geschoren hebt,
maar, begrijpelijk. Ik bedoel, soms scheer ik mezelf ook niet,
en dat is ook walgelijk.
Dus ik zal meteen een scheerapparaat naar uw kamer laten brengen.
Heel hartelijk bedankt, goedenavond.
Hallo?
Audrey, nog wat nieuws?
Och, god. Nog niet?
Oh, ik weet het.
Hij verdient je niet, Audrey. Echt niet.
Precies.
Dat weet ik.
Absoluut.
Ja zeker. Oh, ik weet het.
Ga je zo de hele avond door?
Wat zei je, Audrey?
Oh, ik weet het. Ik weet het.
Nou, waarom vertelt ze jou dat dan?
Ik begrijp het, schat, echtwaar.
Ik kan er niet meer tegen. Ik ga het dak schoonmaken of zoiets.
Dat is de bel van de voordeur. Iemand is laat terug.
Ja, ja.
Ik neem aan dat ze hun sleutel vergeten hebben.
Ik weet het.
Iemand kan ze beter binnen laten.
- Ja. - Zal ik dat dan maar doen?
- Hmm. - Ja, vind ik ook. Goed. Ik ga.
Je weet wie dat is, nietwaar?
Dat is jou paar, het ‘Kama Sutra’-stel.
‘Goedenavond, Welkom bij Basil Fawlty hoerenkast N.V.’
Nee, lieverd. Het is Basil maar.
Ik kom, ik kom.
Ik bedoel maar, ik neem aan dat u weet hoe laat het is?
Oh, meneer Fawlty, het spijt me zo.
Oh nee. Het is maar kwart over elf.
Ik heb u uit bed gehaald.
Helemaal niet. Ik had nog wat dingen te doen...
Oh, wat lief van u.
Nou ja...
Ik heb gewoon een heerlijke avond gehad.
Oh ja? Wat leuk.
Ik zag wat vrienden die ik in jaren niet gezien had.
Ik heb een beetje teveel gedronken, ben ik bang.
Wat heb je aan het leven als je niet een beetje...
- Zat? - Nou, niet echt zat.
Meneer Fawlty, u bent zo charmant.
Nou ja, ik doe mijn best.
Ik hoop dat mevrouw Fawlty begrijpt hoeveel geluk ze heeft.
Ik denk het niet, eigenlijk.
Sorry, mijn excuses.
Ah, daar zijn we.
Oh, sorry! Sorry. Daar bent u.
- Houwen zo. - Het spijt ons erg.
Het was echt buitengewoon. De bel van de voordeur ging
zojuist en, ik dacht bij mezelf,
‘Ik neem aan dat dat Alan en hm...’
Dus ik ga naar beneden, en nee maar, jullie zijn het niet. Het is mevrouw Peignoir.
Kent u Alan en hm... Dit is Mevrouw Peignoir.
Ze is een antiekhandelaar, ik bedoel ze handelt in antiek.
Ze is niet verschrikkelijk oud of zoiets.
Dus ik heb haar net binnengelaten 10 seconden of zo, minder dan vijf,
ik bedoel, praktisch niet genoeg tijd om goedenavond te zeggen,
ze komt binnen, laat haar ding vallen, ik naar beneden en daar zijn jullie,
lieve hemel. Goh, is dat hoe laat het is?
Goeie genade, ik dacht dat het kwart over tien was.
Mijn god! Ik kan beter naar bed gaan.
Kan hier niet de hele nacht staan praten.
Moet toch echt vroeg naar bed. Dag!
Sorry!
Is alles goed met u?
Ja, prima. Goedenacht.
- Goedenacht. - Bonne nuit.
Jean, ik zal nog even bellen.
- Maak het niet te lang. - Nee.
Nou?
- Hmm? - Wie was het?
Het was jouw, hm, jouw paar.
Goedenacht.
Bonne nuit.
Oh, en die vrouw, hm...
Mevrouw Peignoir?
Oh, ja zoiets als dat.
Dormez bien, Meneer Fawlty.
Hoe is het met Audrey?
Ze verkeert in een verschrikkelijke staat.
Oh, goed, goed.
Er is iemand aan de deur, Sybil!
Waarom ben je aan het schreeuwen, Basil?
Schreeuwde ik? Sorry, Sybil.
Nou, ik kan beter gaan kijken wie dat is, Sybil. Ik neem aan dat het een sleutel is
die vergeten heeft de gast voor hun deur te halen.
Of zoiets, de een of andere onschuldige reden.
- Ha, ben je klaar, Sybil? - Ik ben klaar.
Goed. Ik zal dus even kijken wie dat dan is, Sybil.
Okay, Sybil?
Hallo?
Oh, het spijt me, Meneer Fawlty. Arme Meneer Fawlty.
Is alles goed?
Nee, ik ga dood, maar blijf in bed.
Ik heb u pijn gedaan, en u zo vriendelijk voor mij.
Geef mij zo'n mooi cadeau. Dank u!
Je bent dronken, Manuel!
Nee, nee. Is prachtig. Is mijn eerste. Dank u.
Hoor eens even... Grrr!
Oh, arme Meneer Fawlty.
Zo sorry. Alstublieft, Meneer Fawlty,
Ik hou van u, ik hou van u!
U zo goed voor mij, u zo goed voor mij!
Ik hou van u!
Basil, ik probeer hier te lezen.
Sinds ik kom hier uit Spanje
mijn vijf moeders achtergelaten, en vier tantes met geen...
Et maintenant, un peu de café?
Ah, oui, s'il vous plaît. Café au lait.
- Café wat? - Au lait.
Ah, olé. Juist.
Daar zijn we. Voilà sommes nous.
- Café pour vous. - ‘Vous’?
Pas pour toi?
Nou ik neem er later wel een.
- Heel grappig. - Oh goed, goed.
Oh, Meneer Fawlty, bijna vergeten.
Het raam in mijn slaapkamer, ik kan het niet open doen. Zou u dat kunnen?
Oh, zeker, ik kom wel boven om het te maken. Zeker.
Voor u en deze...
Heel hartelijk bedankt.
- Manuel? - Oh, is verschrikkelijk!
- Ga naar de keuken, Manuel. - Kan ik niet.
Ga onmiddellijk naar de keuken.
Kom op, Manuel.
Nee, nee, alstublieft, Ik hier doodgaan. Alstublieft.
Het spijt me.
Hij heeft de laatste tijd veel te hard gewerkt.
Kan ik helpen?
Nee, ik kan het wel alleen. Dank je wel, Polly.
- Kom op. - Oh nee, alstublieft.
- Hij doet het weer. Kijk. - Walgelijk.
- Pardon? - Niets.
Ik dacht dat u wat zei?
Nee, nee. Ga door.
Ga door met de maaltijden.
Dank u, Meneer Lloyd. En dit is alleen voor vanavond, nietwaar?
- Inderdaad. - Blijft u voor de lunch?
Daar hebben we geen tijd voor, ben ik bang. We moeten naar deze bruiloft om half drie.
- Ik vraag me af, mag ik even bellen? - Gaat u gang, gebruik die telefoon.
Zou het mogelijk zijn om sandwiches te krijgen in onze kamer?
Zeker. Hier is de sleutel.
Ik laat uw bagage over een paar minuten boven brengen.
Wilt u koffie bij de sandwiches?
Ja, alstublieft.
Mam!
Hallo, lieve schat. Hallo, Alan.
Hallo, Rachel.
Waar is Phillip? Heeft hij een goede reis gehad?
Fantastisch, hij is boven.
Mag ik Mevrouw Brice alstublieft?
Ik zie je zo dadelijk.
Ik ga even mijn ontbijt afmaken.
Daar zijn ze.
Waar is de sleutel?
Hij heeft hem al mee naar boven genomen, Basil.
Okay.
Anne?
Met Rachel Lloyd. Hoe gaat het ermee?
Ik zal uw koffers naar boven brengen.
Ja, dat weet ik.
Lieveling, het is prachtig, dank je wel.
Sybil, Sybil.
- Oh, hallo. - Hallo.
Mevrouw Lloyd, nietwaar?
Dat klopt.
Hoe maakt u het? Fawlty, Basil Fawlty.
- Hoe maakt u het? - Het gaat wel, mag niet klagen.
Goed.
We hebben deze deur kortgeleden doorgebroken.
Is wel goed geworden, vindt u niet?
Ja, ja. Het is erg mooi.
Fantastisch. Heeft ons leven echt veranderd.
Moesten daar de 100 meter en terug door doen,
maar nu kunnen we het gewoon open doen en...
het werkt niet zo goed als het normaal doet.
U kunt meteen naar binnen gaan.
Gewoon zo. Fantastisch eigenlijk. Nogal eenvoudig, maar effectief.
Wilt u het eens proberen, de keuken zien en...
Ik zou het graag eens willen zien, maar ik denk dat ik nu
beter naar boven kan gaan. Dus tot straks.
Alles okay?
Een beetje probleem met m'n ouwe been,
ik kan beter hier even gaan zitten.
Wat granaatscherven, Koreaanse oorlog. Zit er nog in.
Kunnen ze het er niet uithalen?
Nee, te diep, te diep.
Nou, dit is de keuken, zoals u kunt zien.
- Wat? - De keuken, ja.
We hebben hem vijf jaar geleden laten bepleisteren.
We hebben een paar scheuren hierboven.
Oh! Hm, maakt u zich geen zorgen over hem. Hij ligt hier gewoon even.
Hij is een Spanjaard. Uit Barcelona.
U weet wel, zoiets als siesta. Maar het gaat goed met hem.
Het was zijn verjaardag gisteren.
We hebben hierboven een paar scheuren, maar niets ernstigs.
Zoals ik zeg, het is niet de Sistijnse Kapel, maar we zijn er erg gelukkig mee.
Weet u zeker dat het goed met hem gaat?
Oh, ja. Ja, het gaat prima. Ja.
- Maar hij kreunt. - Oh ja? Doet hij dat?
Kunt u hem niet horen?
Inderdaad. Luister, ik heb me net herinnerd
dat ik uw koffers net buiten uw kamer heb gelaten, per ongeluk.
Zou u het erg vinden als ik naar boven ging en ze nu naar binnen bracht?
Tenzij er iets anders is...
Denkt u niet dat we misschien iets open moeten...
Nee, nee, nee! Maakt u zich geen zorgen. Mijn vrouw zal ervoor zorgen. Sybil!
Dus, als u wilt, hm...
Kom op! Ga mee.
Binnen.
Uw sandwiches, Meneer Lloyd.
Polly!
- Hallo. - Hoe gaat het met u?
- Fantastisch. - Wat geweldig om je te zien.
Je bent nog steeds adembenemend.
Asjemenou.
Is er iets aan de hand?
Mevrouw Lloyd, mag ik even met u praten?
Dat doe je al.
Nou, er is iets dat ik moet uitleggen.
- Welnu? - Kunnen we daarbinnen gaan?
Oh, werkelijk, is dat absoluut noodzakelijk?
Ik ben bang van wel.
Dank u.
Mevrouw Lloyd, het spijt me erg...
Maar... dit is...
hm... een veel mooiere kamer dan die we u gegeven hebben.
- Wat? - Sorry, ik zei net
dat deze kamer zoveel mooier is dan de uwe
en dat ik u hier wilde brengen,
en het aan u laten zien en mijn excuses aanbieden,
voor het geval u er later over uit zou vinden,
en boos zou worden.
Nou, hm, het punt is...
Wat...? Het punt is dat als het blijkt
dat u die kamer niet mooi vindt, hm, wij u altijd hiernaartoe kunnen verhuizen
maar ik denk niet dat het de moeite waard is
totdat u definitief heeft besloten dat u die niet zo mooi vindt als deze,
dan kunnen we zo'n beetje rond de tafel gaan zitten,
het zo'n beetje bespreken, min of meer erover praten
en, hm...
en het zou een fluitje van een cent zijn.
U hebt het voor het zeggen. Okay?
Prima.
Oh, sorry. Sorry.
Dank u wel.
Oh, dank u wel. Heel hartelijk bedankt.
Ik vroeg me af waar je was, lieveling.
Lieveling?
Lieveling, is alles goed met je?
Deze kamer is precies hetzelfde als de kamer die hij me net...
Oh, Jean, het is absoluut te gek!
- Een beetje nauw over de boezem. - Oh, ik vindt het geweldig.
Lager, lager.
- Weet je het zeker? - Kan ik het vanavond ophalen?
Lager, lag... aha! Zo is het goed, zo is het goed.
Dat is verbazingwekkend!
Hoi, baby,
heb je les genomen?
Dus ik zie je vanavond, hé?
Voor 10 gulden, is dat absoluut fantastisch.
Nee, nee, nee.
Nee!
Polly, ik wil je binnen een minuut bij receptie zien met jas en hoed aan.
Pardon?
Ik wil je bij receptie zien binnen een minuut met hoed en jas!
- Passen die jou? - Nee. Wat? Jij! Jij!
- Ze gaan weg. - Wat?
Ze gaan weg!
Het spijt me, maar u zult weg moeten.
We hebben een fout gemaakt, al deze kamers zijn bezet.
Ze zat op hem.
Vijf minuten later, vond ik hem liggend op de vloer
onder de kelner.
Het spijt me, maar...
Oh, daar zijn jullie. Bij elkaar gekomen?
Ja, ja. Dat had ik kunnen raden, nietwaar?
Ja, ik begrijp het. Natuurlijk, we lopen een beetje achter hier in Torquay.
Het spijt me, maar jullie moeten weg.
We hebben een fout gemaakt. Al deze kamers zijn bezet.
Het spijt me zo.
Nou, eigenlijk, spijt het me helemaal niet.
Ik bedoel maar, jullie komen hier, zomaar en, wel, om heel eerlijk te zijn,
hebben jullie veel plezier gehad op onze kosten. Hmm?
Ik bedoel, ik denk dat jullie weten wat ik bedoel, hmm?
Ik bedoel dat jullie het heel erg leuk hebben gehad, is dat niet zo?
Nou, dat doe je niet hier, Oh nee!
Dank u wel en goedenacht!
Nou... Opgeruimd staat netjes!
Basil, wat is er aan de hand?
Waarom heb je Polly gezegd om haar hoed en jas te halen?
Omdat ze weggaat, samen met de Lloyds en dat paar dat jij binnen hebt gelaten.
Ik heb nog nooit van mijn leven zoiets gezien. Mijn god!
Basil, waar heb je het over? Waarom gaan ze weg?
Ik zal je precies vertellen waarom ze weggaan.
Ten eerste, ga ik naar boven en vind ik dat meisje in zijn armen, in Lloyds armen.
Vijf minuten later, is Polly daarbinnen.
- Welk meisje? - Da... dat meisje.
- Dat is zijn dochter. - Wat?
Ze is de stiefdochter van Meneer Lloyd.
Het is een familie.
En Polly dan?
Ze zat op school met Jean. Ze kent ze allemaal al jaren.
- Al jaren, hé? - Al jaren.
Wat heb ik gedaan?
- Wat heb je gedaan? - Ik heb ze gezegd dat ze weg moesten.
Je hebt gezegd dat ze weg moesten?
Hoe kon ik dat nou weten?
Waarom heb je het me niet verteld, jij idioot?
Waarom hebben zij het me niet verteld? Je kunt mij hier de schuld niet van geven!
Ga ze vertellen dat ze kunnen blijven.
- Waarom ga jij ze dat niet vertellen? - Ik heb niet gezegd dat ze weg moesten.
Oh nee, ik neem aan dat het allemaal mijn fout is, nietwaar?
Ga het ze vertellen. Nu!
Nee, dat doe ik niet.
- Dat doe je wel. - Nee, nee, dat doe ik niet.
- Oh, ja, dat doe je wel. - Ja, Dat doe ik wel! Juist.
Zo is het, laat het aan mij over, ik krijg je er wel uit.
Dat is alles waar ik goed voor ben, nietwaar?
‘Basil Fawlty, N.V. de rotzooi van andere mensen opgeruimd
hofleverancier van mijn vrouw, Sybil.’
Wat zal ik zeggen?!
Zeg dat je een fout hebt gemaakt.
Oh, briljant!
Briljant.
Is dat wat Britannië groot heeft gemaakt?
Het spijt me, ik heb me vergist.
Waar zijn je hersenen van gemaakt? Sponstaart?!
Heel goed, heel goed. Doe ze uit, ga weer aan het werk.
Het spijt me. Ik heb me vergist.
Het spijt me. Het spijt me,
maar mijn vrouw heeft zich vergist.
Ik weet niet hoe maar ze heeft zich vergist, echt waar.
Ze heeft er zoals gewoonlijk een rotzooitje van gemaakt.
U kunt rustig hier blijven, ik heb het allemaal geregeld.
Het spijt me enorm, maar u weet hoe vrouwen zijn.
Ze moeten een brein met z'n allen delen...
Niet allemaal, maar sommigen wel,
inclusief mijn vrouw. Blijf dus, alstublieft,
en tot straks allemaal. Heel hartelijk bedankt.
Ik zei net blijf dus, alstublieft,
mijn vrouw heeft zich afschuwelijk vergist.
Ja, ik denk dat dat het waarschijnlijk was.
Avond, Fawlty.
Oh, avond, Majoor.
De kranten er al?
Oh, ja. Sorry dat ze zo laat zijn. Kwamen pas om vijf uur.
Ik moet weer eens met ze praten.
Waar is uw vrouw vanavond?
Ze logeert vannacht bij Audrey.
George is er weer eens vandoor gegaan,
dus is ze weer in de gebruikelijke staat.
Maar ja, ze moet toch wel een beetje overstuur zijn.
Ja, maar ze doet er altijd zo overdreven over.
U mag Audrey niet zo graag, nietwaar?
Verschrikkelijke vrouw, verschrikkelijk.
Ik vind het erg aardig van uw vrouw dat ze daar heengaat
en luistert naar al die onzin.
Zou niet zonder kunnen, Majoor.
Ze is een prachtige vrouw, Mevrouw Fawlty.
Nee, nee. Dat zou ik niet zeggen.
Nee, ik ook niet.
- Goedenacht, Fawlty. - Goedenacht, Majoor.
Oh, Meneer Fawlty.
Goedenavond. Sorry.
Nee, nee, doe het niet uit. Ik hou van Chopin.
Werkelijk? Oh, hier is uw sleutel.
Oh, het is zo romantisch.
Ja, precies.
Bent u romantisch, Meneer Fawlty?
Nee, god, nee.
Nou, ik denk dat u dat wel bent.
Ik denk dat onder dat Engelse exterieur
een passie klopt die ervoor zou zorgen
dat Lord Byron op een tabakshandelaar leek.
Absoluut niet. Nee, sorry.
Oh, kijk maar niet zo verlegen.
Ik zal niet proberen weer op u te zitten.
En waar is uw charmante vrouw vanavond?
Ze logeert vannacht bij een vriend.
- Hmm. - Een meisje, een vrouwelijke vriend.
Als de kat van huis is, hé?
Oh, nauwelijks. Te veel te doen.
- Nou, goedenacht. - Bonne nuit.
- Oh, Meneer Fawlty? - Ja?
Hebt u mijn raam gemaakt?
Oh... hm, verdomme.
Als het nog kan, alstublieft? Het is zo heet vanavond.
Testing text for testing setup
Ziezo.
U bent zo sterk.
Nou, ik denk dat u dat ook bent,
als u dat zou willen.
Uw vrouw zou u niet alleen moeten laten met vreemde vrouwen.
Nou, ik zou u niet zo vreemd noemen.
Meneer Fawlty, u bent zo charmant.
Maar een klein beetje. Oh, nou...
Voelt u dat briesje? Is dat niet heerlijk?
Ja, het is fijn, nietwaar?
Ik zal vannacht au naturel slapen.
Goed idee, juist.
Het is alleen niet leuk in je eentje.
Oh, nou. Men kan altijd doen alsof.
Oei! Scheut in het ouwe been. Beter gaan liggen.
- Goedenacht. - Goedenacht.
Verdomde granaatscherven.
Hm, wie is het?
Meneer Fawlty?
Hallo.
Het spijt me erg, maar ik moet morgen vroeg weg.
Kan ik om zeven uur gewekt worden, alstublieft?
Fantastisch. Is dat alles? Absoluut. Zeven uur.
Ga nog niet weg alstublieft.
Ik denk dat u iets vergeten hebt.
- Is dat zo? Verdomme... - Uw registreertoestel.
Oh, dank u wel.
- U heeft hem in mijn kamer gelaten. - Heel hartelijk bedankt.
U hebt hem in mijn kamer gelaten
zodat u kon komen om hem op te halen, nietwaar?
Ik wil niet dat u op mijn deur klopt
in het midden van de nacht.
Ik moet gaan... gaan.
Stoute man.
- Goedenacht. - Goedenacht.
Hoor eens, ga naar uw kamer. Ik vraag het u niet weer.
Doe de deur open.
Luister, dat kan niet.
Mijn vrouw is net onverwachts teruggekomen. Ze is in de badkamer.
Wat lieverd?
Ik denk dat je het zal vinden op de tweede plank, Sybil lieverd.
Laat me erin, Basil.
Hoor eens, u zult vroeger of later iemand anders ontmoeten.
Basil!
Probeer uzelf onder controle te houden. Waar denk je dat je bent, in Parijs?
Laat me erin!
Hou je mond, alsjeblieft? Dwaze slet!
Ga weg. Mijn vrouw zal ons horen.
Dit is je vrouw.
Oh, wat een afschuwelijke droom!
Er is een inbreker beneden.
Is George weer teruggekomen?
Er is een inbreker beneden!
- Wat? - Een inbreker. Vlug!
Manuel?
Goedenacht.
We zijn naar een bruiloft geweest.
Bewerkt door Kristof Gedownload van www.ondertitel.com